Εντάξει, το ξέραμε από πριν πως οι απαντήσεις που θα μας δώσουν στο πολυδιαφημισμένο Σκάι YouTube Debate θα είναι πέραν του πλανήτη τούτου. Το γιατί στείλαμε βίντεο είναι θέμα προσωπικού μαζοχισμού.

Το βίντεο της αφεντομουτσουνάρας μου κατάφερε να κάνει την Ντόρα να πει ένα καταπληκτικό «το περιβάλλον είναι πηγή ανάπτυξης» επιτρέποντας στον Παπαγιαννάκη να την πιάσει στον ύπνο, αλλά και πάλι, δεν είπε κάτι που δεν το ξέραμε από πριν. Το ότι το δήλωσε, είναι κάτι – στο μέτρο που πρέπει να πιάσεις στον ύπνο τους πολιτικούς για να μαρτυρήσουν αυτό που πραγματικά σκέφτονται.

Ωστόσο, το σημερινό ποστ είναι αφιερωμένο στον Ευάγγελο -puke factor 10- Βενιζέλο. Στον οποίο έγινε μια αρκετά τυπική ερώτηση – κατά πόσον το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ευνοεί την αξιοκρατία με τον Γεώργιο Β΄ Παπανδρέου στον προεδρικό του θώκο. Ο Ευάγγελος, με το γνωστό μειλίχιο ύφος του «αν βρω που κάθεσαι κωλόπαιδο θα σου στείλω μια διμοιρία ματ», απάντησε , ούτε λίγο ούτε πολύ πως, ο Γιωργάκης εξελέγη με «πανηγυρικό και δημοκρατικό τρόπο» (18’14” στο stream του Σκάι).

Υπάρχουν οι απλές μπαρούφες. Υπάρχουν και μερικές μπαρούφες οι οποίες λειτουργούν ως τέτοιες σε πολλά επίπεδα. Η παραπάνω, κατατάσσεται ανεπιφύλακτα στις πολυεπιπεδικές. Το πώς εξελέγη πρόεδρος ο Γιωργάκης, νομίζω πως το ξέρουμε όλοι. Από κει και πέρα:

  • όταν, ας πούμε, ακούς έναν «κορυφαίο συνταγματολόγο» να θεωρεί αυτόν τον τρόπο εκλογής «δημοκρατικό» αναρωτιέσαι κάποια πράγματα για την ποιότητα των επιστημόνων στη χώρα.
  • όταν κάποιος πολιτικός εκφράζει μια θέση η οποία παραβιάζει τη λογική, αναρωτιέσαι για την ποιότητα των πολιτικών
  • όταν αντιλαμβάνεσαι πως ο λόγος για τον οποίο το λέει, είναι πως δεν το λέει για να απαντήσει, αλλά γιατί κάποιοι που θα τον ακούσουν θα το χάψουν αμάσητο, αναρωτιέσαι για την ποιότητα των ανθρώπων στη χώρα σου γενικότερα
  • κι όταν καταλαβαίνεις πως ο εν λόγω πολιτικός υπολογίζει περισσότερο τη γνώμη αυτών (των πολλών) που θα το καταπιούν αμάσητο από τη γνώμη αυτών (των λίγων) που μπορούν να σκεφτούν στοιχειωδώς λογικά, καταλαβαίνεις σε τι δημοκρατία ζούμε.

Κάπου σε αυτό το σημείο κλείνει ο κύκλος και καταλαβαίνεις πως, με βάση τον τελευταίο συλλογισμό, ναι, ο Γιωργάκης ίσως τελικά να εξελέγη «δημοκρατικά».

Αφού λοιπόν, τόσος κόσμος μπερδεύει τις βουρτσες, ομολογώ πως πλέον βλέπω την «άλλο πρέπει κι άλλο Πέπη» Τσεσμελή ως μια παραγνωρισμένη κοινωνική λειτουργό.